DE DAG voorbij‏

Dag lieve sponsors,

Heel, heel, heel erg bedankt voor jullie betrokkenheid. Wat een lieve reacties op het t-shirt, waar ik later toch nog een paar namen bij had gezet. Iedereen heeft geholpen om het af te maken. De eerste bochten verliepen mooi: leuke contactmomenten, kort maar emotievol. Samen rennen en fietsen, mooi.
In bocht 9 stond mijn kaars. Voor Yvonne, voor de liefde en voor alle warmte die ik mocht ervaren. Die was groots. Na bocht 7 werd het wat minder. De afstand tussen de bochten wordt dan langer, het wordt zwaarder, het was zo zonnig en warm..
Dus regelmatig gepauzeerd, foto's gemaakt, geprobeerd te genieten en bij bocht 1 was ik kapot. Toen nog die 2,5 km het dorp door. Klimmend, en daar uiteindelijk toch een stukje gewandeld. Na het klimmend hardlopen en heel kort naar beneden weer een onverwachte klim... Wat was de finish ver weg!

Ik wist dat ze daar op me wachtten: mijn zussen, mijn Jelle en mijn neven en natuurlijk mijn broer. Eindelijk de laatste bocht naar rechts.
Ik begon al een beetje te huilen, want ik ging het toch echt halen! Mijn oudste zus, hoera! Mijn jongste zus, jippie! En daar kwamen de tranen al, want zij waren hier voor mij. Ik was zo blij! En na de finish huilen, vreselijk. Hans, mijn broer, zwaaide naar me en toen gingen de sluizen echt open. Wat hebben we gehuild! Zo intens beleefd en genoten. En iedereen die op mijn shirt stond, is overgoten met mijn tranen.
Wat een happening.

En aan het einde van een dag waarin ik heerlijk friet en hamburger heb gegeten (wat een honger!) reden we door enorme onweers- en regenbuien terug naar de camping. Het voelde zo onwerkelijk toen we de Alpe afreden, dat ik me al bijna niet meer kon voorstellen dat ik er heb gerend. Buitenaards gewoon.

En nu ik dit bericht aan jullie schrijf, zo dankbaar voor jullie ondersteuning, zit ik alweer bijna te huilen. Bijzonder hoor. Dat is binnenkort echt afgelopen hoor, dan hebben jullie daar geen last (meer) van.

Morgen de dag van Hans. Ik ben heel benieuwd.

Dan even voor de feiten: ik ben 1x de berg op gerend. Mijn voeten zijn stuk, mijn benen gevoelloos. Ik heb er ongeveer drie uur over gedaan. Dat paste in mijn bijgestelde doel, waarbij ik tussen de 2 en 3 uur onderweg wilde zijn.
Ik heb nog nooit eerder drie uur achter elkaar hardgelopen. Mijn grenzen zijn verlegd.

Dank aan iedereen.

Veel liefs,
Els

Reacties  

# jeroen paap 16-10-2013 11:11
Hoi Els,

wat een mooi verhaal. Herkeenbaar...i k ben vorig jaar de uitdaging aangegaan om de Alpe hardlopend(3 keer)te beklimmen.

Was een sportieve, emotionele, maar mooie ervaring.

Groet,
jeroen Paap
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer
No tweets found.
AV DEM   LOGO 2012   189x89

brengt je in beweging!

Volg ons op